[Vorige: "Vogels tellen"] [Volgende: "Sneeuw"]

28/12/2004: "Terugblikken en doorgaan"

Ondernemen is leren van het verleden en in de toekomst de lat iets hoger leggen. Aan het eind van het jaar is het nuttig hier even de tijd voor te nemen. Wat heb ik geleerd en waar leg ik de lat iets hoger? En waar mag het wel iets minder?

Het jaar 2004 is bijna afgelopen. Tijd voor terugblikken, tijd voor toekomstplannen. Verleden en toekomst horen bij elkaar als de akker, regen en zon. Gelukkig heeft het in 2004 genoeg geregend en scheen de zon vaak. Het was een vrachtbaar jaar. Op de weilanden groeide veel en de akkers waren rijk gevuld. Op het eerste oog reden voor tevredenheid. Toen vormden zich de landbouwprijzen. De krantenkoppen spraken de afgelopen week boekdelen. 'Landbouwinkomens gehalveerd' stond in het Friesch Dagblad en ook in het Reformatorisch Dagblad. De Telegraaf kopte: 'Opnieuw naar de bank voor lening op huis, stal en akker'. Het CBS en het LEI kwamen nog eens met de mededeling dat de Nederlandse boer in de Europese Unie het hardst achteruit boert. Het vruchbare jaar heeft haar keerzijde. De verkooppriijzen van veel landbouwproducten waren zo laag dat er geen droog brood mee was te verdienen. De landbouwinkomens staan al jaren onder de druk en ook om die reden is terugblikken nuttig. Enkele vragen komen spontaan boven drijven: Is het de moeite waard om keihard te werken voor een minimaal inkomen? Kan ik het harde werken volhouden? Wil ik meeblijven doen aan de regelgeving van de overheid? Ik durf het de boekhouder nog niet te vertellen, maar ik ga door! Ik wil in de landbouw bij de groep blijvers horen. Ik wil blijven werken met koeien en vogels, met hoofd en handen. Nu maar hopen dat de grondhonger van de gemeente Zwartewaterland, de gemeeten Zwolle, de gemeente Kampen en de provincie Overijssel mijn toekomstplannen niet gaan dwarsbomen.